دفترچه داروساز
این داستان یه اثر تخیلیه. اسم همه شخصیت‌ها، سازمان‌ها و غیره تخیلیه. هیچ ارتباطی با اتفاقات واقعی نداره.
نگاه کن، مااُمااُ!
واو، این خیلی جالبه.
آره، مگه نه؟
پس این دلیلش بود که زحمت کشیدن منو صدا کنن.
آینه‌ی باحالیه، نه؟ قسمت آینه‌ها میتونی بگی از چی ساخته شده؟
این انعکاس... شیشه‌اس؟
درسته.
راستش، انگار دو تا لیدی گیوکیو داریم.
ساختن آینه از شیشه سخته.
تنها راه به دست آوردنشون تجارت با غربه.
یعنی این خیلی گرونه.
اگه تصادفی اینو بشکنم، حق دارن سرمو بزنن.
قبلاً یه آینه دستی شیشه‌ای داشتیم، ولی یینگ‌هوا شکستش.
لطفاً اون موضوع رو یادم نیار!
خوشحالم که لیدی گیوکیو آدم آرومیه...
جالبت کرده، مااُمااُ؟
آره. می‌خوام بدونم چجوری کار می‌کنه؟
اگه بتونیم اینو تو داخل به صورت انبوه تولید کنیم، می‌تونیم کلی پول دربیاریم...
آره، درسته.
این آینه هدیه‌ای از طرف فرستاده ویژه خارجی‌یه.
فرستاده ویژه؟
اون دکتر قلابی چیزی شبیه اینو گفت.
کاروان بزرگ مقدمه‌ای بود برای فرستاده ویژه، یا همچین چیزی.
فکر کنم یه دونه به همه‌ی خدمتکار‌های بلندمرتبه دادن.
اینطوری نگو.
چهار تا خدمتکار بلندمرتبه هستن، شامل خدمتکار گیوکیو.
یه فرستاده ویژه باید باهاشون منصفانه رفتار کنه.
آوردن چهار تا آینه بزرگ مثل این باید خیلی سخت بوده باشه،
چه از طریق صحرا یا از دریا.
که بخوان همه‌ی این کارها رو برای خدمتکار‌ها انجام بدن،
شاید دارن سعی می‌کنن یه معامله بزرگ با کشورمون شروع کنن.
شیائوماو، میشه یه لحظه بیای؟
استاد گائوشون، چیه؟
یه چیزی هست که می‌خوام نظرتو بدونم.
خانم هونگ‌نیانگ، میشه از این اتاق استفاده کنیم؟
آره، اشکالی نداره، ولی موضوعش سخته؟
خانم هونگ‌نیانگ به ما پیوست ، ولی وقتی فهمید گائوشون زن و بچه داره، دیگه علاقه‌ای نشون نداد.
ولی اون علاقه‌ای نشون نداد وقتی فهمید گائوشون زن و بچه داره.
خب، نمی‌دونم کمکم مؤثر باشه یا نه، ولی چی تو ذهنته؟
خب، یه آشنای من خیلی نگران یه موضوعیه.
خیلی موقعیت عجیبیه، ولی...
یه خانواده ثروتمند دو تا دختر دارن.
اونا هم‌سن هستن و ظاهرشون به هم شبیهه.
دخترها خیلی مورد محبت والدینشون بودن، ولی وقتی بالغ شدن،
والدینشون خیلی بیش از حد محافظت‌شون می‌کردن.
هیچ وقت اجازه نداشتن خونه رو ترک کنن، حتی با هم.
یه خدمتکار برای نظارت بر اونا تعیین شد،
و روزهاشون رو تو خونه سپری می‌کردن.
خدمتکار به حالشون دلش سوخت و گاهی اونا رو بیرون می‌برد،
ولی پدر فهمید.
اون مردای خدمتکار رو بیرون اتاق مستقر کرد تا مراقبشون باشن،
و شب‌ها درها رو قفل می‌کرد که نتونن بیرون برن.
دخترها منزوی بودن، پس تمام روز مشغول گلدوزی بودن،
ولی یه روز...
پدر، خواهر کوچیکم...
اون حالش بده!
این که...
داستان عجیبیه.
خدمتکار دوباره اونا رو یواشکی بیرون نبرد؟
نه، خدمتکار به عنوان هشداری برای بقیه اخراج شده بود.
خدمتکار جدید خیلی با دخترها تعامل نداشت.
خب... در اون صورت، اگرچه نامناسبه، ولی چی درباره خدمتکارهای مرد؟
اونم سخت بود.
اجازه نداشتن به اتاق نزدیک بشن، حتی در حال نظارت.
این واقعاً یه معماست، ولی به نظر می‌رسه خارج از حوزه دانش منه.
مثلاً اگه سوال این بود، آیا امکانش هست بدون خوردن یه چیز مسموم حالت بد بشه؟
می‌تونستم توضیح بدم.
آیا واقعاً همچین چیزی پیش میاد؟
بدن می‌تونه خودش رو فریب بده که حالش بده
بدون اینکه واقعاً اینطور باشه.
یه موردی بود که یه زن جوان ادعا می‌کرد که سرطان داره.
بدون اینکه واقعاً سرطان داشته باشه؟
دقیقاً. رشد موهاش متوقف شد، و پوستش حساس شد.
یه باور قوی می‌تونه تاثیر قدرتمندی بر بدن داشته باشه.
مطمئنی که دختر کوچیکه مریض بود؟
خب، بله...
فرض کنیم که بود.
مشکل اینه، چجوری تونسته از زیر نظرها در بره؟
خب، می‌دونی چجوری نظارت می‌شدن؟
بله. این یه نقشه‌اس.
خواهرها تو یه ساختمان جدا در سمت شمالی زندگی می‌کردن،
که از طریق یه راهرو در سمت غرب به خونه اصلی متصل بود.
دستشویی کجاست؟
داخل ساختمان جدا.
اگه دختر کوچیکه می‌خواست فرار کنه...
تنها راه ورود و خروج راهرو در سمت غربه.
پنجره‌هایی در سمت شرق و جنوب هست، ولی خدمتکارهای مرد اونجا رو می‌پاییدن.
خدمتکارها از کجا پنجره‌ها رو می‌پاییدن؟
پنجره جنوبی از طبقه سوم خونه اصلی پاییده می‌شد،
در حالی که پنجره شرقی از طبقه اول پاییده می‌شد.
هوم. به نظر می‌رسه میدان دید خیلی محدودی داشتن.
آیا اصلاً می‌تونستن داخل اتاق رو ببینن؟
نه واقعاً، ولی دخترها اغلب کنار پنجره گلدوزی می‌کردن.
گلدوزی، سرگرمی عجیبیه.
اونا از یه فرهنگ شبانی می‌اومدن.
هوم... انگار یه چیزی رو داره قایم می‌کنه.
پنجره‌های سمت جنوب و غرب مثل اینکه تو یه اتاق هستن.
دخترها هرکدوم یه اتاق جدا دارن.
این ساختمون جداگانه اصلاً برای مهمون‌ها بوده؟
عجب دقتی داشتی که اینو متوجه شدی.
چند نفر داشتن نگهبانی می‌دادن؟
دو نفر. همیشه یه جا وایمیستادن.
جزئیات رو خوب بلده.
با این حال، انگار همه چیز رو بهم نمیگه...
واقعاً داره درباره یک آشنای خودش حرف میزنه؟
هوم... نمی‌دونم می‌خوام این موضوع رو بگم یا نه...
راستی، شیامائو.
استاد جینشی پیغام فرستاد.
می‌خواست بابت تأخیر در تحویل بِزوآر معذرت بخواد.
بِزوآر!
درسته، هنوز تحویلش نداده.
ببخشید. انگار تقاضا براش یهویی زیاد شده.
چرا یهو اینطوری شد؟
شنیدم که استاد جینشی
اخیراً از همه جور آدم داروهای نایاب هدیه گرفته.
شایعه شده که خیلی با شور و شوق دنبالشون می‌گرده.
خـ، خب، به هر حال، لطفاً اینو بگیر.
این چیه؟
این کیسه صفرا خرسه.
کیسه صفرای خرسه، خشک شده.
تلخه، اما ارزشش به خاطر استفاده در داروهای گوارشیه!
خوشحالم که خوشت اومد.
فکر کنم استاد جینشی می‌خواست خودش شخصاً تحویلت بده.
خب، چیزی متوجه شدی؟
بله. یه لحظه صبر می‌کنی؟
فرض کن این آجیل‌ها دو تا دخترن.
آیا اینجا جاهایی هست که همیشه می‌شینن؟
بله.
دو نفر داشتن ازشون نگهبانی می‌کردن، هر روز از یه جا.
چی می‌شه اگه...
یه آینه اینجا بذارم، اینطوری.
انگار یه آجیل دیگه اونجاست.
چی می‌شه اگه یه آینه بزرگ اینجا، نزدیک پنجره شرقی باشه؟
از نگهبان فاصله‌اش زیاد بود، پس سخت می‌شه فهمید، حتی اگه یه ذره غیر طبیعی به نظر برسه.
پس، می‌گی فقط یه دختر تو اتاق بوده و اون یکی تصویرش تو آینه بوده؟
اگه دخترها شبیه هم بودن،
شاید برای نگهبان‌ها سخت بوده تشخیصشون.
ولی ماومائو، پس کار با سوزن چی؟
روی چیزهای مختلف کار می‌کردن، نه؟
بله، شنیدم داشتن حیواناتی مثل پرنده یا خرگوش رو می‌دوختن.
خب، به عنوان مثال...
یه تصویری مثل اینو بگیر.
وقتی این عکس رو برعکس می‌کنم، لبخندش شبیه اخم نمی‌شه؟
پس می‌گی گلدوزی هم جزو حقه بوده؟
شاید داشتن روی گلدوزی کار می‌کردن
که از تو آینه یه تصویر دیگه به نظر میاد.
اگه اینطوری باشه، یکی واقعاً کنار پنجره جنوبی مشغول گلدوزی بوده،
در حالی که اون یکی از خروجی سمت غرب فرار می‌کرده.
متوجه شدم.
فکر کنم با این روش، می‌شد یواشکی بیرون رفت .
آینه بزرگی که فرستاده‌های خارجی آورده بودن خیلی قشنگ بود.
از دور، سخت می‌شه تصویر آینه رو از واقعیت تشخیص داد.
یه زمانی، وقتی بابام رفت خارج درس بخونه،
بهم گفت که تو دخترهای طبقه بالا گلدوزی کار رایجی بوده.
استاد گائوشون گفت یه دختر از یه خانواده پولدار از خونه فرار کرده بود،
ولی نمی‌دونم چقدر این داستان درسته.
شاید، یه راز بزرگتری رو با خودش حمل می‌کرده.
فکر کنم بعضی وقت‌ها، آدم مجبور می‌شه
کسی رو که مشکوک به جاسوسی هست به عنوان مهمون قبول کنه.
ولی نمی‌خوام در این مورد سوال کنم و خودم رو درگیر کنم.
مهم‌تر از همه...
با این صفرا خرس چی درست کنم؟!
یه زیبای فرابشری که اشک‌هاش مروارید می‌ریزه؟
آره، مقام بالایی که مسئول مراسم استقبال بود اومد التماس کرد.
استاد جینشی، دیگه کار جدید قبول نکن...
می‌دونم.
فقط آینه‌ها نیستن. فرستاده‌ها چی تو فکرشونه؟
داروساز، تا حالا شنیدی که
یه زیبای فرابشری اشک‌هاش مروارید می‌ریزه؟
ها؟ چیه؟
می‌خوام بگم،
یه زیبای فرابشری الان جلوی من وایستاده...
منظورت از اشک‌هایی که مروارید می‌ریزه چیه؟
جزئیاتش رو نمی‌دونم، ولی...
یه زن زیبا بود، مثل یه پری ماه.
وقتی راه میرفت، نورها هم مثل اینکه بهش برکت بدن، باهاش راه میرفتن.
فکر کنم یه زن خوشبخت از منطقه خوشگذرونی بوده، ولی...
یه پری ماه؟ این از کجا اومده؟
این یه درخواست جدی از فرستاده ویژه‌ای که الان باهامونه.
فرستاده ویژه؟ از غرب؟
بله. وقتی جوون بودن، پدربزرگ فرستاده داستان
پری ماه رو بارها و بارها براشون تعریف کرده.
پس حالا از من می‌خوان پیداش کنم، تا بتونن باهاش ملاقات کنن.
پدربزرگشون؟ یعنی این داستان خیلی قدیمیه.
بله. سخته، ولی اونا شریک‌های دیپلماتیک مهمی هستن.
می‌خوام تا جایی که می‌تونم جواب بدم.
یاد چیزی می‌اندازتت؟ حتی یه شایعه؟
این که قطعاً برای دهه‌ها پیشه، پس کی می‌دونه هنوز زنده‌ست یا نه...
اون کاملاً زنده‌ست.
واقعاً؟!
آره، در واقع، قبلاً توی محله خوش‌گذرونی دیدیش.
من دیدمش؟
آره.
یادم نمیاد کسیو دیده باشم که به توصیف بخوره...
تعجبی نداره که یهویی یادت نیاد.
میشه که؟
آره، همون پیرزنه از خونه وردیگریس.
اه، چجوریه؟
هر وقت بگی میاد، فقط باید ازش پذیرایی کنی. نظرت چیه؟
خ-خب، این...
فرستاده می‌دونه که طرف مال پنجاه سال پیشه.
نمیشه یه نفر دیگه پیدا کنی؟
خب، ما قبلاً یه مهمونی خوش‌آمدگویی گرفتیم.
اون‌ها شاید پریای ماه نبودن،
ولی فکر می‌کنم چند تا از بهترین‌ها رو آوردیم.
به نظر نمی‌رسید راضی باشن. در واقع، انگار بهش خندیدن.
این یارو کیه؟
ببخشید، ولی هیچ‌کدوم از اینها اینطور هستن؟
ماوماو!
نه، نتونستیم این کارو کنیم.
فرستاده خانم هستش.
آه، پس برای همین اومدن پیش استاد جینشی کمک بگیرن.
اون زیبایی داره که هر کسی رو تحت تأثیر قرار می‌ده
اون می‌تونه کاری کنه که یه نفر دیوانه‌وار عاشق بشه.
البته، خانم بودن و فرستاده بودن بهش یاد داده که
از چنین کارهای بی‌ملاحظه‌ای خودداری کنه،
ولی این ریسک رو نباید کرد.
این فرستاده چقدر مهمه؟
بذار بگم که اون‌ها کاملاً کنترل نقاط تجاری غرب و شمال رو دارن.
آخرین کاروان خیلی بزرگ بود
چون هر دو کشور می‌خوان مذاکرات تجاری جدید رو پیش ببرن.
می‌فهمم.
شنیدم تو سرزمین‌های دور، ازدواج‌ها بین‌المللی هستن،
و باعث می‌شه مردان و زنان زیبا متداول‌تر بشن.
برای کسی از چنین کشوری که کسی رو پری ماه خطاب کنه...
آیا توی بخور مواد توهم‌زا ریخته؟
آدم‌ها این کارو می‌کنن؟
معمولاً نه، ولی سریع‌ترین راهه.
این باعث فاجعه دیپلماتیک می‌شه.
دارم به هر چیزی چنگ می‌زنم. هیچ اطلاعاتی از اون موقع هست؟
واقعاً پریشونه.
خب، بیا چنگو بیاریم.
ممنون که تا اینجا اومدی.
این درخواست عجیبیه.
چه جای خسته‌کننده‌ای. حتی یه فنجون چای هم نیست؟
این فقط یه اتاق ملاقات، طورایی.
پیرزن، قبلاً یه فرستاده خارجی رو پذیرفتی؟
آره، این کارو کردم. باید بیشتر از ۵۰ سال پیش بوده باشه.
این مربوط به دوران امپراتوره قبل از امپراتور قبلیه.
این شهر اصلاً یه شهر بود که روی یه خرابه قدیمی ساخته شده بود،
و کلی توریست داشتیم که می‌اومدن.
وقتی یهویی تصمیم گرفتن این جای محبوب رو پایتخت کنن،
یه کم آشفتگی بود.
به هر حال، پایتخت هنوز جدید بود، برای همین قلعه بزرگی نداشتیم
و جایی برای پذیرایی از مهمونا نداشتیم.
بزرگترها چیزی به فکرشون نمی‌رسید، پس از یه خرابه باقی‌مونده استفاده کردن.
اون‌جا یه جورایی یه مکان مراسمی بود.
یه برکه قشنگ داشت و ساختمون‌هایی کنار یه باغ.
اون...
یه باغ ویرونه تو شمال کاخ پشتی بود که چند روز پیش دیدم.
احتمالش هست که جایی که مهمونی گرفتیم الان بخشی از کاخ پشتی باشه.
من به عنوان برگزار کننده اصلی توی اجرایی که از اون خرابه به عنوان صحنه استفاده می‌شد انتخاب شدم.
چرا تو؟
خب، من اون موقع بیشترین کارایی رو توی کل محله داشتم.
من برگزارکننده اصلی بودم و حدود دوجین دیگه زیر دستم بودن.
الان شاید عجیب به نظر ‌برسه، ولی...
با این حال، فکر می‌کنم بزرگترین دلیل من بودم.
منطقیه که کسیو با شمایل من انتخاب کنن.
با این حال...
خیلی از اون مراسم بداهه بود، پس توی آماده‌سازی مشکل داشتیم.
باید همه چیزو برنامه‌ریزی می‌کردیم، مثل فازهای ماه،
و موانعو حذف می‌کردیم تا مهمونا دید بهتری داشته باشن.
باغ نزدیک پر از حشره بود،
پس رفتیم و همه لاروها رو از برگ‌ها جدا کردیم.
با این حال، حشره‌ها دور مشعل‌ها جمع شدن.
حتی بعد از این همه کار، اون شب احمق‌هایی بودن که زودتر اونجا رو ترک کردن.
و اجرا رو تا انتها ندیدن.
ولی من خیلی قوی‌تر از این حرفا بودم.
با مهارت کارمو انجام دادم .
مخاطب لذت برد ، و احمق‌ها خیلی عصبانی شدن.
این داستانو خیلی شنیدم. چیز دیگه‌ای داری؟
احترام بذار!
کی فکر می‌کرد این زیبای افسونگر یه خسیس بشه...
این نقاشی توسط فرستاده بعد از برگشت به وطن سفارش داده شد.
می‌گفت یه الهه ماه دیده یا همچین چیزی.
آه، می‌فهمم. این عکس هم زیبا شده.
چی گفتی؟
هیچی.
پس، اون فرستاده دیگه هیچ وقت پا به سرزمین ما نگذاشت،
ولی اینو از طریق کاروان برام فرستاد.
مادرجون، تو که داشتی مثل همیشه کارت رو انجام می‌دادی، نه؟
چرا اینقدر دوستت داشت؟
از کجا بدونم؟
این پیرزن می‌تونه اوضاع رو بی‌طرف ببینه.
احتمالاً اغراق نمی‌کنه.
ولی...
حتی اگه اون زمان پیرزن خوشگل بوده،
چرا بهش می‌گفتن الهه؟
هوم، نمی‌دونم.
کسی رو پیدا کنیم که شبیه عکس باشه؟
همین فکری که به ذهنم می‌رسه.
راستش، پیدا کردن یه زن قدبلند که شبیه این باشه سخته.
چرا فقط دنبال یه زن قدبلند نگردیم، نه لزوماً شبیه این؟
الان خیلی قدش کوتاه شده، ولی گفت اون موقع ۱۷۵ سانتیمتر قد داشته.
این خیلی بلنده.
آره. خیلی ماهر بوده، و دست و پای بلندش توی کارش کمکش میکرده .
ولی پیدا کردن یه زن قدبلند که به زیبایی اون باشه سخته.
اون فرستاده‌ها همین قدن.
اگه کسی رو پیدا کنیم که خیلی کوتاه باشه، شبیه بچه‌ها می‌شن.
فرستاده‌ها؟ بیشتر از یکی هستن؟
آره. اونا پسرعموهایین که فامیل مشترک دارن.
از توصیفی که کردن، فرستاده‌ها هم باید خیلی زیبا باشن.
پس باید کسی رو پیدا کنیم که بیشتر از ۱۷۵ سانتیمتر قد داشته باشه،
که زیباییش یه زیبای دیگه رو تحت تأثیر قرار بده...
یکی رو پیدا کردم. یه نفر خیلی مناسب.
یه آدم زیبا و قدبلندتر از ۱۷۵ سانت، درسته؟
اوه!
داری چی می‌گی؟
وای!
قسمت بعدی قسمت: پری ماه قسمت بعدی: پری ماه.